X
تبلیغات
رایتل
در دنیا بیش از یک میلیارد نفر در حال استفاده از کامپیوتر و اینترنت هستند. فرض کنید که هر کدام از این کاربران تنها یک ساعت در روز را به وب گردی، وبلاگ نویسی و... بگذراند، در این صورت جمع میزان ساعت‌هایی که این یک میلیارد نفر برای اینترنت گذاشته‌اند ۳۷۲۶۰۹۰۰۴۳۷۴ ساعت می‌شود که در نوع خود رقم بی‌نظیری است.
حتماً می‌توانم. احتمالاً در آن روز کتاب می‌خوانم و با دوستانم به گردش می‌روم!... حتماً این کار را می‌کنم
و احتمالاً بقیه اوقاتم را به کتاب خواندن می‌گذرانم!... نمی‌دانم سر قولم می‌ایستم یا نه ولی سعی می‌کنم ۲۴ ساعت را تحمل کنم!... سعی می‌کنم بیشتر وقتم را با دخترم بگذرانم و کتاب بخوانم!... می‌روم ماهیگیری!... می‌روم دوچرخه سواری!... من که به هیچ وجه ۱۲ ساعت را هم نمی‌توانم بدون آن تحمل کنم! و....
تعجب نکنید. اگر شما هم سری به سایت shutdownday.org بزنید، با چنین جواب‌هایی روبه‌رو خواهید شد. گروهی از جوانان کانادایی برای خودشان روز جالبی را تعریف کرده‌اند به نام روز شات داون.
افرادی که عضو این گروه می‌شوند هر ساله با هم قرار می‌گذارند که در یک روز، همگی با هم به‌مدت ۲۴ ساعت کامپیوترهای خود را خاموش کنند و اصلا به زندگی با کامپیوترشان فکر هم نکنند. (روز شات داون به‌صورت رسمی از سوی هیچ ارگان یا دولتی پذیرفته نشده است.)
هنگامی که وارد سایت شوید ابتدا یک عقربه ساعت بزرگ را خواهید دید که ثانیه به ثانیه شما را به روز شات داون نزدیک‌تر می‌کند (احتمالا زمانی که شما در حال خواندن این مطلب هستید ۳ روز و چند ساعت به روز شات داون مانده است). بعد از آن شما می‌توانید در نظرسنجی این سایت شرکت کنید.
در این نظرسنجی شما باید بگویید که می‌توانید یک روز را بدون کامپیوتر و اینترنت بگذرانید یا نه! البته علاوه بر جواب آری یا نه دادن می‌توانید بگویید به چه علت نمی‌توانید و یا اگر با این گروه همراه شدید به چه کاری مشغول می‌شوید.
بحث‌های بین شرکت‌کنندگان نیز در نوع خود جالب است. این گروه که کارش را از شهر مونترال کانادا شروع کرده به سرعت در حال گسترش است و جالب است که بسیاری افراد بدون چشمداشت و کاملاً داوطلبانه به معرفی و یا کمک‌های مالی برای جذب تعداد افراد بیشتر می‌پردازند. به‌عنوان مثال یکی از اعضا در حال جمع کردن پول برای دوخت تی شرت‌هایی با آرم روز شات داون است.
به هر حال شاید امتحانش بد هم نباشد. البته ما ایرانیان اصلاً نباید زندگی الکترونیک خود را با کشورهایی مانند کانادا و... مقایسه کنیم. آن قدر فاصله بین ما وجود دارد که شاید برای بسیاری از ما چندین روز هم تحمل دوری از کامپیوتر راحت باشد ولی در آنجا که تقریباً یک شهروند تمامی کارهای خود را می‌تواند به‌صورت الکترونیک انجام دهد، تحملش سخت می‌شود.
مهم‌تر اینکه، مگر ضریب نفوذ رایانه‌های شخصی در ایران چقدر است که اصلا کسی به فکر روز شات داون باشد؟ برای اینکه تفاوتمان بیشتر روشن شود به این مثال توجه کنید: یک‌گروه
شات داون در سایت یوتیوب برای معرفی این روز ایجاد شده است. (برای دیدن این کلیپ به‌خودتان زحمت ندهید، چون سایت یوتیوب در ایران فیلتر شده است).
آنها می‌گویند: در دنیا بیش از یک میلیارد نفر در حال استفاده از کامپیوتر و اینترنت هستند. فرض کنید که هر کدام از این کاربران تنها یک ساعت در روز را به وب گردی، وبلاگ نویسی و... بگذراند، در این صورت جمع میزان ساعت‌هایی که این یک میلیارد نفر برای اینترنت گذاشته‌اند ۳۷۲۶۰۹۰۰۴۳۷۴ ساعت می‌شود که در نوع خود رقم بی‌نظیری است.
تازه این رقم مسلماً حد پایین تخمین زمان اتصال به شبکه در دنیا خواهد بود.
در سال ۲۰۰۷ این جمعیت روز ۲۴ مارس (۴ فروردین ۱۳۸۶) را انتخاب کردند و امسال تاریخ ۳ می، روز مقرر شات داونی هاست تا به‌مدت ۲۴ ساعت خود را از این جعبه سحرآمیز دور کنند و البته دیگران را هم به این کار ترغیب کنند و به آنها بگویند اگر یک روز از کامپیوتر و اینترنت استفاده نکنید چه اتفاقی می‌افتد؟ شما هم اگر می‌خواهید عضو این جمعیت شوید سری به سایت shutdownday.org بزنید. شاید هم تجربه جالبی باشد و ساعاتی را بتوان به چیزی جز کامپیوتر و اینترنت فکر کرد.